Dun aykiri insanlarla karsilastim. 30 yaslarinda insanlara bir kac kelime ogretebilmek ve belki de dunya ve sonrasini kurtarma adina elektirigi, suyu ve hastane imkanlari sinirli olan uzak bir memlekette neredeyse kendi baslarina yasamaya calisan insanlar. Bu insanlar kucukken buyuyunce ne olacaksin sorusuna gelin olucam diye cevap vermemisler, hayatlarinin gayesi sadece cogalip kendileri gibi insanlarin yeryuzunde sayilarinin artmasini saglamak da degil. Bencil degil bu insanlar, bi hayalleri var boylarindan buyuk. Bu hayaller icinde Dubai'de tatil yapmak, cocuklarinin buyuyup doktor olmasi da yok. Cunku kendileri icin dusunmuyorlar. Cilginlik degil mi? bu kadar toplumsal baskiya ragmen coluga cocuga karisip suya sabuna dokunmadan yasamak varken hayatlarini bir idealle taclandirmalari. Acaba ne zaman olur ? ne zaman olur da aslinda insanin hayatinin anlaminin o ideal cizgiye yakinligiyla degil de ne kadar cok iz biraktigiyla olculdugu gunler bir gun gelir mi ? Insanlarimiz bir gun o cagdas uygarlik seviyesine ulasir mi? Cagdasligi anlayabilir mi insanlarimiz ? Kadin cagdasligin anahtaridir da acaba cagdaslik kadinin ne kadar cok acildigiyla mi alakalidir ya da muhafazakar kesimin ideali gibi sadece ne kadar es ne kadar anne oldugu mudur, hangi yuzyilda olunduguna bakilmaksizin ?